Image
Top
Navigation

The King’s Speech

Provocatie als aanmoediging

What the bloody hell is it that makes you bloody well want to go on about David? Vulgar but fluent. You don’t stammer when you swear, and now the “F” word. Fornication?

Kings-speechEr zijn prachtige films die uitstekend te gebruiken zijn om veel te leren over leiderschap en invloed. The King’s Speech is een dergelijke film. Een film waar niet alleen lessen uit te halen zijn voor leiders maar voor iedereen die zijn innerlijke demonen onder ogen moet zien om leiderschap te ontwikkelen. Deze film is gebaseerd op het waargebeurde verhaal van de Duke of York George, die tegen wil en dank koning wordt nadat zijn broer David afstand doet van de troon. George, ofwel Bertie kampt echter met een groot probleem en dat is zijn stotteren.

Lionel de stemcoach toont hoe scherp hij waarneemt om te zien wat voor vlees hij in de kuip heeft. Hij laat zich niet intimideren door het verschil in afkomst en hoe hij condities stelt om de samenwerking te laten slagen; “My castle, my rules”. Hij creëert een informele sfeer door elkaar bij de voornaam te noemen, wat aanvankelijk op weerstand stuit. Later veert hij tactisch mee met de ‘veilige’ opvatting van Bertie dat zijn spraakgebrek uitsluitend mechanisch is en dat er bij de behandeling geen ruimte is voor gepsychologiseer. Lionel krijgt greep op het stotteren als hij merkt dat Bertie vloeiend spreekt als hij kwaad is en vloekt. De coach verbindt het stotteren met onderdrukte agressie, misschien wel rivaliteit naar zijn broer David en boosheid naar de vader. Hij daagt hem vervolgens uit in de beslotenheid van de kamer vrijelijk te vloeken en te schelden. Dit doet Bertie zichtbaar goed.
De relatie wordt ook onder druk gezet omdat de coach doordraaft en geen officiële papieren heeft. Dan is het tijd voor de meesterzet van de coach. Hij daagt Bertie op zo’n effectieve manier uit, dat Bertie nog bozer wordt en gaat schreeuwen. In de Westminster Abbey weergalmen de woorden van Bertie dat hij een eigen stem heeft. “I have a voice!” “Yes you do. You have such perseverance, Bertie, you’re the bravest man I know. And you’ll make a bloody good king.”Als Lionel dus zacht en overtuigend instemt, ziet Bertie pas werkelijk wat Lionel voor hem betekent.

Managementgoeroe Kets de Vries stelt dat als wij zicht willen krijgen op iemands conflicterende krachten, dat wij het volgende goed moeten onderzoeken:“What makes him or her glad, mad, bad and sad?“. Als we dit voor ogen hebben, dan kunnen wij uitdagen, aanmoedigen en iemand verder helpen. Lionel ziet dat Bertie door zijn woede te uiten zijn doodsangsten kan overwinnen en sleept hem weergaloos door zijn oorlogsspeech heen. “Thank you Logue, well done my friend.” “Thank you,..your Majesty.”