Image
Top
Navigation

foto reunieIn de film de Reünie lopen fictie en werkelijkheid door elkaar. Het vernieuwende aan de film is dat het een “what-if” structuur heeft, namelijk wat zou er gebeurd zijn als Anna – de hoofdpersoon – daadwerkelijk was uitgenodigd voor een schoolreunie 20 jaar na het verlaten van de middelbare school. Destijds werd zij gepest, genegeerd en verstoten. Twintig jaar later wordt zij opnieuw geconfronteerd met uitsluiting. ze komt door Facebook er achter dat er een interessante reünie heeft plaatsgevonden. Vervolgens maakt Anne in de werkelijkheid een film over de reünie waar ze wel uitgenodigd zou zijn, vanuit de gedachte: wat proberen haar ex-klasgenoten te vermijden. Bij de reünie in de film loopt het behoorlijk uit de hand als Anna vertelt hoe zij de jaren op de middelbare school heeft beleefd. Na enkele voorzichtige correcties van haar ex-klasgenoten wordt ze letterlijk en figuurlijk het restaurant waar de reünie plaatsvindt uit gegooid. In termen van groepsdynamica zie je als kijker een interessante escalatie van uitstootverschijnselen binnen een groep die een lid niet accepteert.
Dit is de afsluiting van deel 1. In deel 2 gaat Anna/regisseur de echte ex-klasgenoten opzoeken met het verzoek de film te bekijken. Velen beantwoorden niet aan haar verzoek en draaien er om heen. Enkele klasgenoten confronteert zij met de vraag waarom zij niet is uitgenodigd. Ook daar krijgt ze ontwijkende antwoorden op. Deze film is goed bruikbaar als het gaat om “zondebokking”, destructieve groepsprocessen en diffuse verantwoordelijkheid. Ook afweermechanismen zoals ontkenning en loochening zijn goed te zien in deze film. Vooral deel 1 is de moeite waard om dit soort onderwerpen aan de orde te stellen.